Over briefjes, wie vergeet Van Geet en Bok velt Beer

Aan de top scoorden Pieter Sturm (9 punten) en Frank van Zutphen (8½ punt) beiden een halfje. Pieter vanwege de thuiswedstrijd van ons eerste RSB-team, Frank via zijn tweede vakantie-bye.

Door winst op Arie de Jong nadert Wim Westerveld (derde plaats met 8 punten) beide toppers.

Ook Henk Ochtman speelde in ons eerste team, kreeg er een halfje bij en staat met 8 punten op een gedeeld derde plaats, evenals de in supervorm stekende Kees van Toor, tot nu toe dé verrassing van deze voorronde en Cander Flanders (8 punten, na winst op Hans Brobbel).

De week van de briefjes

“Het briefje dat Oranje in de slotfase aanzette tot een alles-of-niets-offensief” zo subkopte mijn krant afgelopen woensdag. Onze teamcap – ik heb het over Erasmus 3 – zette ons ruim voor de wedstrijd van afgelopen dinsdag goed op scherp, en riep bij ons, voorafgaande aan de wedstrijd in zijn onnavolgbare pepbriefjes (mails) een gevoel wakker van verlangen. Jazeker. Een verlangen om met ons team een onuitwisbare indruk te maken en geschiedenis te gaan schrijven voor het nog uit te brengen jubileumboek: ‘Honderd Jaar Schaakvereniging Erasmus’. En wat dacht u van zijn: “Gewoon winnen, vervoer afspreken, bier mee en checken of je echt kunt/wilt spelen!” Met andere woorden, wil je spelen dan zal je moeten winnen, was anders thuis gebleven.

Ons superbriefje kwam na de wedstrijd, met rechtsonder de handtekening van teamcap Jan Smit.

Op dit uitslagenbriefje staat het echt. Geen nepnieuws! Het is dinsdag 20 november en het derde team van Erasmus schrijft geschiedenis door een 8-0 zege op het eerste team van de 3-Torens. Ik had het nog niet meegemaakt. Niemand van ons team overigens. En u waarschijnlijk ook niet.

Jan Smit stuurde zijn manschappen richting Berkel en Rodenrijs, hield zijn briefje met de opstelling geheim totdat hij de opstelling van onze opponent kende en stuurde echter tijdens de wedstrijd geen briefje het veld in om van tactiek te wijzigen, druk bezig als hij zelf was om het achtste volle punt te incasseren, met een prachtige koningsaanval, compleet met stukoffer en al. Wel zette Jan als trotste teamcaptain rechtsonder dit briefje zijn handtekening. Lees er meer over in het eerstvolgende teamverslag.

De verrassingen van ronde 12

Kees van Toor (1720) blijft topvorm etaleren, wint nu van Martin Rensen (1819) en bereikt een gedeeld derde plaats.

Een originele agressieve opening van Gerard Kastelein (die met een agressieve variant Van Geet niet vergeet) tegen Rens Hesselmans.

Bok (Anton van Bokhoven, 1344) verslaat de Beer van Schiebroek en bezorgt Herman Beerling (1687) een nul.

Persoonlijke verslagen

Met dank aan: Cander Flanders, Karel de Neef, Anton van Bokhoven en Jeroen Landsheer.

Hans Brobbel – Cander Flanders

Cander doet verslag: Afgelopen maandag moest ik het met zwart opnemen tegen Hans Brobbel. Het was de eerste keer dat ik tegen hem heb gespeeld, maar hij had twee weken geleden van de koploper Pieter Sturm gewonnen dus ik was gewaarschuwd. Het werd een Siciliaan: Loewenthal Kalashnikov variatie. Ik kwam weer niet zo goed uit de opening (begint een trend te worden bij mij). Maar hoe meer ik in tijdnood kwam, hoe beter ik ging spelen.

Op een gegeven moment won ik een pion, maar de stelling was heel open dus ik moest nog steeds opletten. Op de 32e zet bood ik hem remise aan, maar hij weigerde en speelde liever door. Helaas voor hem verloor hij een paar zetten later een stuk en daarna de partij.

Harrie Jansen – Karel de Neef

Karel (hier spelend met lichtblauwe trui tegen Jannieko Scheele in ronde 10) aan het woord: Harrie ging van acquit met de aloude Giuoco Pianissimo, waarbij zwart trachtte de gebruikelijk paden te vermijden. Dit leidde na een 15-tal zetten tot een ontstemde piano voor wit.

Op het toetsenbord van het middenspel eindigde een loopje van de witte loper namelijk in een doodlopende weg op h3. De daarop volgende opmars van de zwarte koningsvleugelpionnen sloten de weg definitief af, waarna stukwinst onvermijdelijk werd.

Zonder verder vals te spelen veroverde zwart – na een snelle afruil van de overgebleven stukken – de hegemonie over de a-lijn en drongen en dwongen de torens wit tot het blazen van de aftocht. In goede harmonie gingen beide partijen vervolgens uit elkaar, om volgende week weer een nieuwe ouverture in te luiden.

Herman Beerling – Anton van Bokhoven

Anton vertelt: Ja , vertel eens wat van je partij… Een goede vraag, maar niet zo eenvoudig. Mijn notatie waar veel inspiratie uit te halen zou zijn gaat vreselijk mank en is na de 20ste zet niet meer te reconstrueren, ook niet na pogingen gedurende een halve dag. De goed genoteerde eerste 20 zetten leerden mij, dat wit zeer agressief op de aanval wilde spelen met de zetten d4, e4 en f4. Ik zelf antwoordde met de zwarte leeuw d6, Pd7 en e6, wat in dit geval een solide verdediging bleek.

Op de 11de zet plaatste Herman een ongeduldig paard op d5, waardoor mijn dame een stukje opzij moest. Herman liet zijn paard op d5 staan en deed een tussenzet, waarna hij op de volgende zet, mijn paard, inmiddels geplaatst op f6, ruilde voor mijn loper die op e7 stond . Deze zwarte zwarte loper nu op f6 had vandaar een goed uitzicht over belangrijke velden en was een grote steun in het eindspel . Na wat positioneel geschuif met de stukken kon ik de witte koning met schaak verjagen naar h1 (veilig achter de paaltjes?).

Al schuivende had ik op de damevleugel wat ruimte kunnen maken en mijn dame op de open b-lijn kunnen plaatsen. Om te voorkomen dat Herman zijn dame en toren op één lijn zou krijgen, viel ik met mijn zwarte loper deze toren aan. Hier vergiste Herman zich… Hij verliet zijn laatste verdediging van de eerste rij, waarna mat met de dame op b1 onafwendbaar was.

Dus als les: Koning achter de paaltjes? Altijd een gaatje maken!

Harry Nefkens – Jeroen Landsheer

Jeroen schrijft hierover: In ronde 12 speelde ik tegen Harry Nefkens. We zetten de Ruy Lopez zonder na te denken op het bord. In het middenspel won ik een pion en kreeg ik een heel sterk loperpaar tegen een toren. Ik gaf met een blunder wit nog veel tegenspel, maar kwam er zonder teveel kleerscheuren vanaf en in een eindspel van 2 lopers en een pion tegen toren en pion, wist ik een stelling te vinden waarin ik de pion kon oppakken en daarmee de partij te winnen.

Harry Nefkens – Jeroen Landsheer, interne competitie ronde 12, 19 november 2018

Zo, dat was het weer voor deze ronde. Op naar maandag, als de volgende ronde op het programma staat, ronde 13. Die brengt mij geluk, droomde ik.

Kijk hier voor alle uitslagen en de stand na ronde 12 van de interne competitie.

Jaap van Meerkerk