Schaken op gras, Draken en lonesome cowboys

Het begin van het kalenderjaar is altijd een bijzondere tijd in het schaken.

Enerzijds het einde van de voorrondes bij Erasmus, anderzijds het begin van het mooiste schaaktoernooi van het jaar: het Tata Steel Chess Tournament.

Vanaf vandaag gaat het Tata Steel Chess Tournament in Wijk aan Zee weer beginnen en dit toernooi staat ook wel bekend als het Wimbledon van het schaken. Gaat er dit jaar voor het eerst in jaren weer een Nederlandse winnaar komen in de persoon van Anish Giri? En niet minder belangrijk: een grote delegatie Erasmianen gaat de komende paar weken zelf ook meedoen aan dit prachtige toernooi! Hoeveel groepswinnaars mogen wij dit jaar huldigen?

Voor de mensen die zelf niet meedoen, het is altijd de moeite waard om een bezoek te brengen aan Wijk aan Zee om de bijzondere sfeer te proeven en natuurlijk zijn er ook voldoende mogelijkheden om de partijen online met commentaar te volgen op bijvoorbeeld Chess24.com.

Op naar de finales van de interne competitie

Inmiddels zijn er 16 ronden achter de rug, er is nog 1 voorronde te gaan. Er begint dus een indruk te ontstaan van de spelers die zich voor de finalegroepen zullen gaan plaatsen.

Voor de A-groep zijn al zeker geplaatst Wim Westerveld en Pieter Sturm met 11½ punt. Zij gaan met een punt voorsprong op de directe achtervolgers ook onderling uitmaken wie zich de winterkampioen van Erasmus mag noemen! Henk Ochtman is met 10½ punt en een vol punt voorsprong op plek 8 ook nagenoeg zeker van een plek in de A-finale.

Kees van Toor (met een geweldige plusscore van 3,65 punten!) en Cander Flanders hebben met 10 punten een goede uitgangspositie, maar zijn nog niet helemaal zeker.

En dan is er een grote groep met 9½ punt bestaande uit Frank van Zutphen, Wim Posthumus, Murdoch Mac Lean en Henk de Kleijnen, die in de laatste ronde eigenlijk moeten winnen om zeker te zijn van een plek in de A-groep.

Op het vinkentouw voor de A-groep zitten namelijk verschillende spelers met 9 punten, die al zeker zijn van de B-groep, maar toch nog steeds een goede kans hebben op de A-groep. Het gaat dan om Davin Mostert, Pim Kleinjan, Gerard Kastelein (met een fraaie plusscore van 1,96 punten), Anton van Berkel, Leo Verhoeven, Arno van Houten, Martin Rensen en Leo de Jager! En op een half puntje achterstand volgt ook nog een serieus peloton met 8 spelers die zich ook nog kunnen plaatsen voor de B-groep.

Kortom, er zijn nog weinig spelers zeker van een finaleplek en de laatste voorronde gaat heel erg spannend worden!

Bijdragen van de leden

En ook deze week mogen wij ons weer verheugen op vele mooie verslagen en partijen van onze leden over hoe zij hun partijen hebben ervaren! Met veel dank aan de bijdragen van Wim P., Davin, Emil, Jan, Ruud en Gerrit.

Wim Posthumus – Wim Westerveld

Wim Posthumus schrijft over zijn partij: “Tegen de Versnelde Draak van Wim Westerveld koos ik de minder gebruikelijke variant met terugslaan met de dame op d4. Hoewel deze variant als ietwat dubieus te boek staat, leerden analyses mij dat wit in vele gevallen beter komt te staan.

De zet 7. Lc1-g5 komt echter niet meer in mijn database voor en werd door Wim achteraf afgekeurd. Er ontstond een interessant middenspel. Op de damevleugel had zwart materiaalwinst kunnen boeken, maar hij koos voor ontwikkeling. De kansen keerden na de manoeuvre: 18. Pa3-c4 en 19. Pc4-d6! Na de afwikkeling naar het eindspel had ik voor de laatste minuten iets meer tijd over.

Na 33. Db7xb5 was de stand materiaal weer in evenwicht. Vanwege de betere pionnenstructuur en de meerderheid op de damevleugel dacht ik beter te staan. Zwart heeft nog aanvalskansen op de koningsvleugel. Al met al een geschikt moment om remise aan te bieden. Hetgeen direct werd geaccepteerd.” De partij is hieronder na te spelen.

Wim Posthumus – Wim Westerveld, interne competitie, 7 januari 2019

Davin Mostert – Alik Tchavelachvili

Davin schrijft over deze partij: “Met wit speelde ik tegen Tchavelachvili. Alik is het laatste jaar weer erg vooruit gegaan en wilde mij deze keer verrassen met een Draak. Helaas voor hem speelde hij ook een aantal ongebruikelijke zetten, waardoor de zwarte aanval nogal werd vertraagd.

Toen de witte koningsaanval zich wel aandiende koos de zwartspeler ervoor om twee pionnen te ruilen voor een loper. Dit leverde echter alleen een extra stuk op voor wit en een aantal (half)open lijnen. De koningsaanval ging hier verder en even later werd er met de witte zware stukken mat gezet: 1-0.”

Ruurd Ouwehand – Emil Verhoef

Emil stuurde zijn partij met commentaar in. Zijn fraaie overwinning tegen Ruurd is hieronder na te spelen!

Ruurd Ouwehand – Emil Verhoef, interne competitie, 7 januari 2019

Jan Smit – Hans Brobbel

Jan vertrouwde het volgende toe over zijn partij: “Ik speelde met wit tegen Hans Brobbel. Na wat schermutselingen in het centrum volgden tegengestelde rokades, ik kort, hij lang. Hierna kon ik de a-lijn openen, maar daar stond de opening van de h-lijn tegenover. De stelling leek redelijk in evenwicht, wat Hans ertoe bracht om remise aan te bieden. Inmiddels had hij wel iets meer zwaktes dan ik (zijn zwakke loper tegen mijn sterke paard en hij had een dubbelpion op de g-lijn).

Met alleen remises word je geen wereldkampioen, zelfs niet bij het dammen, dus ik liet mijzelf verleiden om toch nog maar even door te spelen. Grootste probleem was, dat we allebei nog een dame hadden en ik steeds moest oppassen dat hij geen eeuwig schaak varianten kon invlechten.

Een kleine onnauwkeurigheid van Hans (ik denk dat hij tegenkansen zocht in plaats van consolidatie) liet mijn dame toe in zijn stelling met flinke steun van het paard. Het lukte me om de dames geforceerd te ruilen, waarna de minpunten van de zwarte stelling steeds harder gingen tellen. Het paard was superieur aan de loper, een aantal zwarte pionnen ging verloren en uiteindelijk werd de loper in een al verloren stelling met een paardvork verorbert. Na een flinke zak mais gegeten te hebben galloppeerden wij weer huiswaarts, onderwijl het prachtige I’m a poor and lonesome cowboy zingend.”

Marcel Tillemans – Ruud Dröge

Ruud doet uitgebreid verslag! “Maandag 7 januari 2019 moest ik weer eens schaken tegen Marcel Tillemans. Elk seizoen spelen we wel tegen elkaar.

Laat ik beginnen met de laatste zet van vorig seizoen in onze partij. Het betrof de partij van 20 november 2017 in de voorronde tegen Marcel Tillemans, zulks in ronde 12 met voor beide nog kans ons te plaatsen voor de B-groep. We hadden allebei 6 punten na 11 wedstrijden.

Marcel kwam na de opening glad gewonnen te staan en gooide zijn winst definitief weg op zet 44, waarna de stelling in evenwicht was. Echter op zet 47 maakte Marcel een blunder waarna ik gewonnen stond. Op de 49ste zet speelde ik 49. ..-Tb1+ en bood remise aan. Dit aanbod werd aangenomen.

Ik durf te wedden dat welke computer dan ook dat niet zal kunnen ‘begrijpen’. U ook niet durf ik te wedden. Kijk nog eens goed naar de stelling gedurende vijf minuten en wellicht ziet u dan wel begrijpt u het, maar geloof me dat zal vergeefse moeite zijn. Onderaan dit stukje kom ik met de verklaring waarom hier remise werd overeengekomen.

Dan nu de partij van 7 januari 2019.

Marcel Tillemans – Ruud Dröge, interne competitie, 7 januari 2019

Ik verwijs naar het commentaar van Hiarcs bij de zetten. Wanneer ik zelf er wat heb bijgezet is dat duidelijk. We hebben nu zes normale partijen gespeeld en de stand is 2-3-1 in mijn voordeel, maar als je de partijen naspeelt had het gemakkelijk 1-2-3 kunnen zijn.

Oh ja, de oplossing van de vorige partij. Ik had bijna mijn 49ste voltooid, te weten 49. ..-a1D+, maar zag dat het een blunder was en speelde toen Tb1, waarop Marcel zei in een bondswedstrijd die zet te claimen, hetgeen hij nu niet deed en ik gewonnen stond. Waarom ik het gedaan heb weet ik nog steeds niet. Ik dacht er gewoon niet bij na dat het niet mocht, hetgeen mij nog nooit eerder was overkomen in een normale partij en dan ook nog eens geen echte tijdnood. Onbegrijpelijk. Aangezien ik de winst niet verdiend vond bood ik remise aan, omdat hij de zet niet claimde, hetgeen werd geaccepteerd. Kortom, voortaan alles claimen wat te claimen valt, het is tenslotte een onderdeel van het schaken.”

Gerrit Boer – Jan Hoek van Dijke

Gerrit schrijft over zijn partij: “Ik dacht beter uit de opening gekomen te zijn, maar dat viel tegen en Jan nam het initiatief. Daarbij overspeelde hij zijn hand, waarna hij een kwaliteit moest geven en een slechte stelling had. De winst viel me daarna gemakkelijk toe.” Hieronder is de partij na te spelen vanaf zet 25.

Gerrit Boer – Jan Hoek van Dijke, interne competitie, 7 januari 2019

Kijk hier voor alle uitslagen en de stand na ronde 16 van de interne competitie. Volgende week maandag wordt de laatste ronde van de voorrondes gespeeld, dat gaat nog spannend worden!

Frank van Zutphen