Op woensdag 26 november overleed Jan Melis, enthousiast lid en penningmeester van onze vereniging.

Jan is 67 jaar geworden.

Jan was een trouwe bezoeker van de clubavonden. Meer dan 20 jaar bij SV Hillegersberg en nu alweer bijna tien jaar bij SV Erasmus.

Het schaken was een grote hobby van Jan. Zijn huis, vol met bijzondere schaakspellen, getuigde daarvan. Niet dat Jan een sterke schaker was. Dat hoefde niet voor hem. We hebben wel eens geprobeerd Jan over te halen om in de schaakboeken te gaan kijken, maar dat vond hij helemaal niks. Schaken deed je met iemand aan de andere kant van het bord. Daar voelde Jan zich goed bij. Hij zat er ook maar heel even mee als hij een goede stelling door een ernstige fout uit handen had gegeven (een Melisje, zoals hij dan zei).

Jan kwam ook voor de gezelligheid, met een biertje en een peukje. Een sympathieke man, altijd aardig, hartelijk en vriendelijk. En zo nodig ook begrijpend. Jan maakte gezellige contacten met velen van onze schaakvereniging en zorgde tijdens de bestuursvergaderingen voor een ontspannen sfeer. Hij was wars van formaliteiten en zocht de gezelligheid. Een bijzonder fijn mens. Bij een probleem altijd op zoek naar een compromis. Hij kende geen vijanden, maakte vrienden. Was altijd bereid te helpen bij bijzondere activiteiten, zoals de jeugdtoernooien en andere toernooien van onze schaakvereniging. Hij regelde dan de bar, de consumpties en de prijzen. Daar kon je van op aan.

Nadat Jan een vroegpensioenregeling had weten te regelen, had hij tijd voor vrijwilligerswerk. Hij deed dat in verzorgingstehuizen, ook als begeleider van uitstapjes. En hij werd penningmeester van onze vereniging, ook al was dat soms zwaar. Het samenstellen van de jaarstukken viel niet mee. Al die rare overlopende posten ook… Maar Jan sloeg zich daar doorheen. Dat deed hij ook toen de bar voor onze eigen rekening kwam. Best een werk en een zorg, maar het lukte hem wel.

Jan genoot van zijn vakanties. Elk jaar een paar weken bij Laon in Frankrijk, wat korter naar Wales en ook naar de Eifel. Daar vertelde hij met veel plezier over.

Helaas ging het dit jaar niet goed in Frankrijk. Jan kwam ziek terug en er begon een moeizame periode van dokteren, opnamen en revalidatie. In deze periode hebben we hem enkele keren bezocht, in het ziekenhuis, in het reumacentrum en ook een keertje thuis. Dat was als vanouds plezierig.

Maar net nadat Jan vorige week woensdag weer thuis was, moest hij met spoed in het ziekenhuis worden opgenomen. Dat mocht helaas niet meer baten. Voor ons onverwacht is Jan daar al na enkele dagen overleden. Het is onvoorstelbaar hem niet meer te kunnen ontmoeten op onze vereniging.

We zijn Jan dankbaar voor alles wat hij voor ons heeft betekend. En zullen hem bijzonder gaan missen.

Het bestuur van SV Erasmus