Over vorkjes, een jachtschotel en een mislukte as-aanval

Om vijf voor acht werden alle interne schakers uitgenodigd om achter de borden plaats te nemen. Ons derde team zat al in de startblokken voor hun thuiswedstrijd tegen het eerste van Maassluis (5½ – 2½ overwinning!).

Jullie wedstrijdleider intern mocht al weer enkele nieuwe schakers voorstellen: Harry Jansen, die vorige week al was komen kennis maken en Foek Tsai. Zij worden van harte uitgenodigd zich de komende maand binnen onze vereniging te oriënteren en zo mogelijk ook mee te spelen. Dat is toch wel mooi dat dat zomaar kan bij Erasmus. Direct meedoen!

Veel nieuwe gezichten, veel belangstelling voor het schaken, voor onze vereniging. Geweldig! Binnenkort hopen Wim Posthumus en ik onze speelzaal op te sieren met een fotoboekje waarin alle Erasmianen op alfabet gerangschikt aan ons worden voorgesteld. Dit idee heb ik gepikt van Melanchthon-Schiebroek, waar jaarlijks een nieuw ‘Smoelenboekje’ in de personeelskamer werd gelegd. Handig als je veel nieuwe collega’s snel wilt leren (her)kennen. Een heus Erasmus-smoelenboek gaat het worden. Aanstaande maandag zal een amateurfotograaf, mijn jongste zoon Ruben, alle deelnemers aan onze interne op de foto zetten. Dat zal hij vermoedelijk tussen 20.00 en 21.00 uur gaan doen. Ee deel van uw bord zal zichtbaar zijn, dus heel snel een winstvariant op het bord toveren! En denk aan uw haar (mocht u dat nog hebben). Bent u niet fotogeniek? Meldt dat dan even.

Om even over tienen liep ik een rondje langs de borden. Een impressie, maar eerst een anekdote van Ruud Dröge van het begin van de avond!

Bij het buitenschaakspel stonden er wat mensen te kijken en Ruurd Ouwehand had een gesprekje met een oude dame. Wat ze precies zei, weet ik niet, maar iets in de trant “dat heb ik vroeger wel eens geprobeerd” en ik neem aan dat ze het buitenschaken bedoelde. Afijn, Ruurd zei tegen haar iets van “mevrouw gewoon spelen u bent nooit te oud om te leren.” Wat blijkt, Ruurd had het tegen Corry Vreeken geboren in december 1928, hetgeen hij zich later wel realiseerde, nadat Murdoch haar aansprak. Oeps… 😉

15. Peter de Boer – Cor van As: Wat was hij trots, die Peter. Glimlachend van oor tot oor. Dat was na de wedstrijd. Om 10 uur zag ik T+P+P+4pi tegen T+L+4pi. Ik nog eens hout tellen, maar inderdaad, Peter stond een stuk voor. “Hoe heb je hem dat gefikst?” vroeg ik. “Kreeg je niet de bekende As-aanval over je heen?” 🙂 (voor de niet-insiders: Een As-aanval houdt in onverwachts oprukkende boeren via de h-lijn en g-lijn) “Jazeker”, oreerde Peter, “maar ik wist die met een serie creatieve paardzetten op te vangen.” “Het zou de partij van de vorkjes worden”, aldus Peter. “Twee lukten er, die andere dreigde ik alleen maar.” Peter speelde de wedstrijd verder op gevoel uit.

1. Andrzej Pietrow – Ruud Dröge: Materieel evenwicht: T+T+P+P+6pi tegen T+T+L+P+6pi. Wit kan met paarden op een voor hem sterk d6-veld afgaan, maar de stelling lijkt me ongeveer in evenwicht, met een kleine plus voor Andrzej. Ruud kon het remisevisje op het dröge trekken 🙂

6. Arno van Houten – Bernhard Ruimschoot: Paard of loper? Welk stuk is sterker? Dat zullen Arno en Bernhard zich hebben afgevraagd tijdens hun stoelendans in deze halfopen stelling: D+P+7pi tegen D+L+7pi. Staat de pion op e5 de zwarts loper in de weg? Gaat hij er omheen spelen? Ik heb het niet meegekregen, al zat ik aan bord 9 ernaast. Het werd remise.

7. Cander Flanders – Bram de Knegt: Nog een vol bord bij deze matadors: D+T+T+P+L+5pi tegen D+T+T+L+L+5pi. Ik denk dat Cander beter staat, hij heeft in ieder geval initiatief met een vrijpion op d6. Kan zwart de pion ondermijnen? Kan zwart zijn loperpaar gaan inzetten? Dat lukte Bram niet: 1 – 0

17. Victor Hooftman – Harry Nefkens: Een Konings-Indiër, waarbij wit 0-0-0 speelt, met succes aanvalt middels de pionnenstorm, een kwaliteit offert (toe maar) en de winst mag optekenen: 1 – 0. Victor glom van terechte voldoening.

4. Davin Mostert – Frank van Zutphen: T+T+P+5pi tegen T+T+P+3pi. Ik schatte zo in dat Frank actiever stond en wat pionnen in de aanbieding had gedaan in ruil voor initiatief. Bij navraag tijdens hun partijanalyse bekende Frank dat hij een pion had verloren en er daarna nog maar eentje had geofferd voor actief spel. Ik zat er dus niet ver naast, maar met het initiatief viel het allemaal reuze mee: remise.

3. Wim Posthumus – Leo Verhoeven: Een Siciliaan. Met een vlot b5, b4. Ik meende dat zwart goed uit de opening was gekomen. Wim dacht er na de partij anders over en dacht het ergens te hebben laten liggen. “Je kent dat wel”, zei Wim. “Je staat wat beter, maar hoe zet je dat nou om in nog beter en in initiatief?” Ja, dat zijn lastige vragen, Wim. Karpov kon dat zo goed. Speel zijn partijen na. Maar heb je daar wat aan? Dan zou je toch ook zijn gedachten tijdens die partijen moeten weten. Ook Carlsen kan dat als geen ander. Maar dan hoor je vaak zeggen dat hij uit ‘niets iets’ wist te maken. Dan gaat het dus meer om onzichtbare voordeeltjes die hij uitbouwt.

Wim en Leo gingen tot in de late uurtjes door. Leo had geen tijd om de partijen van het derde team in de gaten te houden. Leo had al zijn aandacht en energie nodig om Wim op remise te houden. Nadat Leo een kwal tegen een pion achter was gekomen wist hij met loper en dame wat druk op de koningsstelling te zetten. Toen Leo met zijn toren de witte dame kon verontrusten besloot Wim de kwal terug te geven en met twee torens tegen een dame het eindspel in te gaan. Wellicht had hij daarin nog kansen door met de vrije c-pion op te rukken. Mede door wat gebrek aan tijd (het was al 23.15 uur) en wellicht ook omdat het materieel in evenwicht was, besloot hij remise te pakken (ik weet niet wie het remiseaanbod deed).

5. Marcel Tillemans – Leo de Jager: Ik zie een zeer voordelige stelling voor Leo op het bord staan. Leo dreigt met dubbelschaak: zijn opgejaagde 🙂 zwarte pion op c3 dreigt op b2 met schaak te slaan. Er staat ook een toren op c8! En even zat de jacht er al op en kon het wild in tas. En gingen Leo en Marcel in onze analyseruimte (ja, wat een mooie ruime speellocatie hebben we toch) zitten nagenieten van Leo’s heerlijke jachtschotel. Spektakelprijs!

16. Vincent Smol – Peter Hurkmans: Peter is in vorm. Twee uit twee. Vorige week deed Carel in een eindspel hem min of meer het punt cadeau. Nu was Vincent aan de beurt. Het is nu DE tijd om grappen en grollen met Peter te maken. Zijn humeur kan toch niet stuk. Over stuk gesproken. Peter stond in deze partij diverse lichte stukken op achterstand, een hele dierentuin dus. Maar ja, het is nog vroeg, dacht Peter en ik kom om te schaken. Opgeven kan altijd nog. Vincent zat al aan een vol punt te denken of aan een nieuwe website voor zijn club. Weet ik veel, maar hij was bepaald niet bij de les. Om 22.15 uur zie ik: T3+pi tegen T+5pi. Vincent ruilt zijn laatste boer en Peter heeft nu twee verbonden vrijpionnen. Dat visje trekt ook hij moeiteloos op het droge.

8. Lucian Mihailescu – René Geuskens: Ik zie een gelijke stelling: L+P+6pi tegen L+P+6pi. Een uurtje later hebben beide heren een dame gescoord. Maar René heeft er ook nog twee pionnen bij. Dat moet winnen dus, dacht ik. Maar als je tegen Lucian speelt, weet je dat je pas gewonnen hebt als je in de kleedkamer zit en compleet gedoucht hebt. En speelt dan nog door. En … hij hield René nog op remise ook! Dat wil ik zien. In de auto spraken we er nog even over na. “Ik zag niet zo gauw waar de winst lag en ik vond het wel best zo”, aldus het nuchtere commentaar van mijn passagier. Naar de Heading for Oudedijk.

9. Coen van Baren – Jaap van Meerkerk: Ik was zelfs 10 minuten over tijd deze avond, de avond van ronde 4. Er was wat misgegaan met de indeling. Carel was eigenlijk Victor en had om 20.10 uur al een punt wegens oneven. Hoe zit dat? Gabriëls tegenstander Harry Jansen had zich nog niet in de speelzaal gemeld. Hij moet nog aan de Erasmuscultuur wennen: we beginnen allemaal tegelijk en precies om 20.00 uur, ongeacht of je nou wel of niet achter je bord zit. Tja, dat weet Harry nog niet. Maar hij had gemaild dat hij graag wilde spelen. “Als Harry niet komt speel je met een forced pairing tegen Gabriël”, zei ik tegen Carel. Om 20.10 uur was Harry er en alles opgelost, Carel een oneven punt rijker en ik achter mijn bord.

Coen had de klok niet in werking gezet, maar “ik hield je wel in de gaten, hoor, waar je allemaal mee bezig was.” Bedankt Coen. Hij opende met een paard en ik met 1. … – c5. Het werd een Gesloten Siciliaan. Ik kon al snel met d5 komen, de loper op c4 aanvallen en dreigen met een vork. Na lang nadenken wist Coen voor het stuk twee pionnen te incasseren en ging op zoek naar compensatie. Dat lukte niet en toen hij ook nog eens de pion op a7 verorberde bleek dat te veel voor de witte stelling en kon ik het punt omstreeks 22.00 uur bijschrijven.

2. Murdoch Mac Lean – Pieter Sturm: Moet een mooie spannende pot geweest zijn, maar ik heb er niks van meegekregen. Gefeliciteerd, Murdoch.

10. Foek Tsai – Wim Witvliet: Wim is net terug van een tiendaagse internationale reünie van oorlogshelden WO II, na 72 jaar de laatste reünie in Nederland. Wim gaf mij het programmaboekje voor de oorlogsveteranen cadeau, nadat ik hem om 18.50 uur oppikte bij zijn appartement aan de Minosstraat. 10 dagen! En hij was één van de 20 nog in leven zijnde veteraren, de op één na oudste, één van de genodigden! Wim heeft dus als soldaat hard gevochten voor onze vrijheid. Ik nodigde Wim uit te spelen tegen de laatst aangemelde Erasmiaan. Nou ja, bijna-Erasmiaan dan. Foek heeft geen clubervaring, maar wel de nodige digitale wedstrijdervaring. Wim wist de partij gedecideerd naar zich toe te trekken: 0 – 1

Peter Weeda kwam zijn bestelde boekje ‘Een greep uit 50 jaar Schiebroekse schaakhistorie‘ ophalen. Het lag voor hem klaar. Volgend seizoen speelt Peter definitief als clublid voor Erasmus. Dit jaar zal hij zich nog beperken tot het rapidtoernooi en het Watertorentoernooi. Ook Wim Westerveld (de man met de pet) kwam na zijn vakantie weer even wat clubsfeer insnuiven.

Zo dat was het weer!

Alle uitslagen en de stand na de vierde ronde zijn te vinden op de uitslagenpagina van de voorronde van de interne competitie.

Jaap van Meerkerk