Geen veranderingen aan de top

Maandag 28 november ronde 13, de voorronde van de interne competitie nadert met rasse schreden het einde. Nog vijf ronden te gaan, een goed moment voor velen om de eindsprint in te zetten. En voor de spelers aan de top om deze eindsprint te pareren.

Geen salonremises zoals op maandag 28 november in New York tussen Magnus Carlsen en Serqey Karjakin, maar overal veel strijd op de borden. Uw scribent Paul Wilhelm neemt u mee langs de borden!

André Boon schotelde in een Dame-Indiër Murdoch Mac Lean een tamme opzet voor. Daar breek je geen potten mee; het werd dus al vlug remise.

Ook Andrzej Pietrow kreeg een remiseaanbod van Paul Wilhelm, die het in een betere stand wel goed vond.

Toch kan uw scribent zich niet aan de indruk onttrekken dat hier en daar de theorie wel eens opgepoetst zou kunnen worden. Wie de schoen past…

Henk de Kleijnen speelde een goede partij tegen het London rubber van Pim Kleinjan, die opening is flexibel maar niet vruchtbaar. Een vrijpion met goed paard tegen slechte loper bezorgde Henk de overwinning.

Minder regelmatig kwam de winst van Frank van Zutphen tot stand. Na een Panov die veelbelovend was voor Leo de Jager resulteerde een eindspel met voor Frank een slechte loper tegen een beter paard van Leo. Toch kwam Frank langzamerhand steeds beter te staan. Op tijd remise aannemen was het beste geweest voor zwart.

Gerard Kastelein profiteerde van de tijdnood van Bernhard Ruimschoot. Deze had een aanval gecounterd, maar kon het zo niet afronden.

Frits Steenbergen opende met e3, Giuoco Pianissimo: hij werd er dan ook rustig vanaf geschoven door Leo Verhoeven. De partij bracht Leo ruimtevoordeel en meer velden. Ruurd Ouwehand en Davin Mostert speelden remise. Dat lijkt me een normale uitslag.

Ons nieuwe lid Peter Aarnoudse speelde tegen Wim Posthumus. Het leek alsof Posthumus kon profiteren van een soort doorbraak, maar dat bleek niet het geval en het werd remise. Een prima prestatie van Peter.

Arno van Houten moest in het middenspel tegen Emil Verhoef met een stuk meer een vrijpion tegenhouden. Toen die veroverd was, kwam het punt vanzelf.

Marcel Tillemans tegen Ton Dulk: Marcel stond sterk na de opening, maar in een vier toreneindspel kantelde de partij. Ton speelde het geraffineerder en dan krijg je in zo’n eindspel vaak een halfje extra. Nu dus een vol punt voor Dulk.

Jan Smit liep naar eigen zeggen langs de afgrond tegen Arie de Jong. Maar of hij nu met enige veine gewonnen heeft is onduidelijk.

Van de overige partijen heb ik niet veel gezien: Carel Keller had een flink ruimtevoordeel tegen René Geuskens, toch werd het remise. Rens Hesselmans had een stuk weggegeven tegen Coen van Baren, na veel tegenspartelen verloor Rens. Wil de Boer won van Peter Hurkmans en Vincent Smol en Peter de Boer remiseerden.

René van Es drukte een prima punt tegen Anton van Bokhoven. Ook Alik Tchavelachvili deed dat tegen Gabriël Cornelisse. Alik is weer helemaal terug!

Harry Nefkens speelde een superblitz tegen Foek Tsai. Harry had al gewonnen voor ik wist waar hij in de zaal zat. Tot slot Jan Bruinsma, die steeds beter gaat spelen. Hij won van Harrie Jansen.

Met nog vier interne ronden is er nog niet heel veel te zeggen over de bezetting van de A-groep voor de finale. De top heeft elkaar wel zo’n beetje gehad. Het is dus zaak om de achtervolgers kort te houden, zo niet dan kan er in dit systeem nog wel eens een verrassende uitslag komen.

Alle uitslagen en de stand na de dertiende ronde zijn te vinden op de uitslagenpagina van de voorronde van de interne competitie.

Paul Wilhelm