Van verrassingen, Wim’s trimclub en een cadeautje

Ronde 9 is gespeeld, nu nog 8 te gaan!

Bezoekers van Overschie 2 en die van De Willige Dame V1 geloven hun ogen niet. Wat een drukte bij Erasmus. Het is vijf voor acht en de meeste van de 18 wedstrijdtafels voor de interne zijn reeds bezet, de beide externe teams drentelen nog rond hun tafels, als de wedstrijdleider (uw verslaggever van deze ronde) het begin van de wedstrijden aankondigt.

De laatste blikken worden nog even snel in het smoelenboek geworpen. Erg handig om de foto van je – soms nu nog even onbekende – tegenstander op je netvlies te hebben. Die zit waarschijnlijk al aan een der tafels te wachten. Maar ja, dat heb je met zoveel nieuwe deelnemers! Echt verrassend. Nog een paar weken en we kennen elkaar allemaal.

Ja, wekelijks hebben wij dit seizoen namen bijgeschreven in de deelnemerslijst van de interne competitie. Zo ook deze avond: Peter Weeda kon het niet meer opbrengen om zijn aangekondigde lidmaatschap langer uit te stellen. De schaakkriebels waren voor hem inmiddels ondraaglijk geworden. Peter, die vanuit zijn woning nu wekelijks onze speelzaal binnen 5 minuten kan bereiken, is dus weer terug op zijn oude schaaknest, dat van het voormalige Schiebroek/Westen-Regina.

Ook Peter Aarnoudse is aspirant-lid geworden (en doet dus eerst vier weken als gastspeler mee), Peter is voormalig KNSB-schaker en dito lid van Wilhelm Steinitz (of NRSG er toen al voor stond weet ik niet) en ook nog eens oud-teamgenoot van Wim Westerveld. Beide heren worden om vijf voor acht aan de in de starthouding zittende schakers voorgesteld.

Jan Hoek van Dijke en ik vonden het wel een aardig idee om de zojuist geïntroduceerden bij hun eerste wedstrijd voor de interne via een zogenaamde ‘forced pairing’ tegen elkaar uit te laten komen. Hoewel Weeda wat aarzelend voorstelde wat voorzichtigjes te beginnen, wilden wij hem, meegaand als we zijn, direct opzadelen met een sterke tegenstander, al hebben beide heren jaren niet kunnen genieten van het echte wedstrijdschaak. Zeggen ze. Hoeveel ze thuis al hebben zitten voorbereiden zal wel altijd tot het rijk der fabels blijven behoren. Peter Weeda vertelde na afloop dat hij goed kon merken met een sterke ervaren speler van doen te hebben. “Maar je hebt wel gewonnen, hoor” opperde ik. Peter gaf zichzelf gelijk maar even, zij het onbedoeld, een geweldig compliment en zorgde zo voor de tweede verrassing van deze avond.

Wij wensen beide nieuwelingen heel veel schaakplezier bij Erasmus. Er zal aanstaande maandag een foto van jullie worden geschoten voor de Erasmus-eregalerij casu quo fotoboek.

Plotseling was ie er dan weer, onze Franse Nederlander, halve migrant, wilde Boer, alias Wil de Boer. Fijn dat je er weer bent, Wil! Je zet er meteen ook flink de vaart in met een twee uit twee score! Geweldig hoor. Je hebt in het Douce France flink zitten voorbereiden neem ik aan. En staat al direct op gelijke hoogte met aanvalskunstenaars als Cor van As, terwijl je toch altijd zo’n rustige degelijke speler bent.

En valt er dan niks te zeggen over de negende? Nou eigenlijk niet. Ik kreeg heel weinig mee vanwege mijn eigen partij tegen de sterke Wim Posthumus. Wij speelden de La6-variant van het Dame-Indisch. Een variant die de meeste schakers al gauw doet onderdompelen in veel tactische kansen en strategische keuzes. Ik heb er thuis na afloop nog eens naar gekeken, en al snel in mijn vermoedens te bevestigd. Ik wist dat er een paard op e5 moest komen en een witte loper op c3. Maar ik haalde wel wat varianten door elkaar. Maar ja, als je zelf besluit nu eens met wit even geen Rubinstein (Nimzo-Indisch) te spelen, moet je het zelf maar weten. Wim kreeg wat beter spel en ik koos voor wat tactische verwikkelingen. Het werd een leuke partij met een mooi en onverwacht schijnoffer van Wim op f2, waarna ik niets anders had dan mijn paard ook te offeren. Gelukkig kon ik dat doen via een tussenschaakje waarmee ik de zwarte koningsstelling bloot kon leggen en met dame, loper en toren zwart een eeuwig schaak kon afdwingen. Remise dus, waarmee beide heren zich handhaven in de subtop.

De klapper van de avond was natuurlijk de confrontatie van koploper Leo de Jager tegen aanstormend talent Paul Wilhelm. Paul is in grote vorm. Nadat hij de vorige koploper Murdoch Mac Lean al op een salonremise had getrakteerd, besloot Paul deze partij eens echt te gaan schaken en de strijd dus niet te schuwen. Hij zorgde hiermee voor de derde verrassing. Ik heb Paul niet vaak zo glunderend meegemaakt. En terecht, van oor tot oor. Hij staat nu gedeeld eerste, samen met de sterke en vaste top-acht speler Andrzej Pietrow. Beide heren hebben vrijwel dezelfde score, met vier overwinningen en nul verliespartijen.

Daaronder staan vijf spelers met 6 punten uit 9: Mac Lean, De Jager, Sturm, die zijn flinke dip van ronde 4 en 5 (verlies tegen Frits Steenbergen en Murdoch Mac Lean) volledig te boven is, ons nieuwe lid Ton Dulk, die goed bezig is en geen enkele partij heeft verloren, en onze praeses Van Zutphen, die pas vier wedstrijden heeft gespeeld waarvan drie gewonnen. Frank moet nog tegen alle boven hem geplaatste spelers.

Hij wordt gevolgd door vijf spelers met 5½ punten, van wie gezien hun rating de heren Van Meerkerk en Hooftman als – inmiddels de vierde – surprise mogen worden gezien. Zij staan tussen schaakfenomenen als Pim Kleinjan, Wim Posthumus en André Boon, allen stevige 1800-spelers. Ik troost me dan maar met mijn FIDE-rating die ik voor mijn (40) Tata-partijtjes bijeen heb gesprokkeld.

Op plaats 13 t/m 27 zien wij 15 vijfpunters. Leo Verhoeven voert deze groep aan, gevolgd door enkele sterke 1800-plusjongens, zoals ons nieuwe clublid Arno van Houten (ex-eerste team van 3-Torens) en Cander Flanders en hoge 1700-spelers als Ruud Dröge, Henk de Kleijnen (wegens een vakantie slechts 4 partijen gespeeld) en Leo Koster.

Dan zien we daar Ruurd Ouwehand, Bernhard Ruimschoot, die in ronde 3 André Boon wist te verslaan, Coen van Baren, die in ronde 6 van Davin wist te winnen, Lucian Mihailescu, die door zijn zege op Bram de Knegt in ronde 9 zich bij dit gezelschap mocht aansluiten, Jan Hoek van Dijke en Emil Verhoef in dit vijfpuntengezelschap. Meest opmerkelijk en de zoveelste verrassing is de 1200-plus speler Peter Hurkmans in dit sterke gezelschap. Peter Hurkmans wist in ronde 7 en 8 te winnen van Peter de Boer en Herman Beerling, die toch een hele maat te groot voor onze bekerhouder moet worden geacht (voor niet-insiders: de heer Hurkmans regelt elk jaar alle uit te reiken bekers met inscripties voor de feestelijke prijsuitreikingen tijdens de ALV). Het moet u zijn opgevallen dat Peter H. er de laatste ronden wel heel stralend bijloopt.

Hij deelt nu zelfs cadeautjes uit. Zo verraste hij mij onlangs met een fraai notitieboekje! Nu ben ik door het aannemen van dit kleinood ongewild en onbedoeld verzeild geraakt in een verdacht duister hoekje.

Op de plaatsen 28 t/m 30 vinden we met een 50% score Davin Mostert, die nog wat op gang moet komen, Frits Steenbergen, die na een goede start in de laatste vier ronden slechts 1 puntje scoorde. Maar wel tegen een zeer gerenommeerde speler als Ruud Dröge. Frits gaat nog minstens 5 punten pakken in de tweede helft van de voorronde. En dan onze remisekoning, zoals hij zichzelf na de zevende ronde terecht betitelde. Dus scoorde hij prompt een nul tegen Emil Verhoef in ronde 8, maar herstelde zich weer met de winst op Cor van As.

Op de plaatsen 31 t/m 36 staan de vierpunters. Ons nieuwe lid Gerard Kastelein (ex-tweede team van Shah Mata) staat veel te laag voor zijn doen en moet zijn goede vorm hervinden, maar gaat zeker weten voldoende punten pakken voor een hoge klassering. Peter de Boer, met twee verrassende overwinningen in ronde 4 en 5, en Gabriël Cornelisse met winst op Harry Nefkens en remise tegen Arie de Jong, doen het bepaald niet slecht. Bram de Knegt herstelde zich enigszins met twee overwinningen in ronde 7 en 8. En voor Anton van Berkel, met slechts vijf gespeelde wedstrijden, is er nu nog niet veel te voorspellen.

Henry Pijpers staat met 3½ punten te ver onder zijn kunnen, evenals Marcel Tillemans, die in ronde acht vergat te winnen, tenminste, als hij de trend van afwisselend enen en nullen had willen voortzetten. Maar hij bofte niet, want trof een verschrikkelijk in vorm zijnde Victor Hooftman. Victor zei dat bij, na zijn nederlagen in ronde 1 en 2, heel blij was met zijn verlies tegen mij in ronde 3. Dat maakte hem zo woest dat hij geen enkel pardon meer kende en de sterren van de hemel is gaan spelen, al heeft hij dan via een ONE (gratis punt wegens ‘oneven’) een extra puntje meegepakt.

Arie de Jong kan helaas zijn normale spel niet laten zien. Zijn gezondheid heeft hem in de steek gelaten. Veel sterkte, Arie. Aad Jan Roos draait lekker mee, maar met wat te veel halfjes naar zijn zin. Aad Jan gaat nog punten pakken. Anton van Bokhoven had de pech dat hij in de eerste vier ronden tegen drie sterke tegenstanders moest aantreden (Cander, Marcel en André), maar inmiddels heeft hij zijn draai gevonden en begint wat puntjes bijeen te sprokkelen. Zijn remise tegen Henry Pijpers mag er wezen.

Dat geldt ook voor ons nieuwe lid Foek Tsai die vanaf ronde vier meespeelt. René de Wild, ook nieuw bij Erasmus, speelt per 17 oktober mee, vanaf ronde 7 dus en heeft anderhalf uit twee gescoord in ronde 7 en 8. Carel Keller heeft een slechte start gemaakt en wist eindelijk zijn eerste volle punt te pakken door een vlotte zege op Vincent Smol. Ook Peter Ruimschoot scoorde pas in de laatste ronden wat punten. Hij had de pech dat hij na zijn ONE-punt direct tegen Herman Beerling mocht. Maar tegen Jan Bruinsma en Foek Tsai behaalde Peter anderhalve punt. Tot zover de spelers met 3½ punt.

Vanaf plaats 48 komen we de spelers met een 3 punt score tegen. Wim Witvliet heeft pas drie keer gespeeld en behaalde 50%. Wim is heel druk met herdenkingen en bijeenkomsten en komt zodra hij kan een potje spelen. Dan belt hij me op en speel ik voor taxi. Bram of Carel taxiën hem weer naar huis. Gelukkig maar, want Wim is gek genoeg om op zijn bijna honderdste nog te gaan lopen. Vraag maar aan Peter Weeda en Victor Hooftman, ex-leden van zijn magische schakerstrimclub van weleer.

Harry Nefkens en Vincent Smol doen het niet slecht, maar zullen meer punten willen scoren. Vincent wist een leuke 2 uit 3 te halen uit de laatste drie ronden. Coen van Vlijmen is vanaf ronde 5 gelukkig weer terug bij Erasmus. Daaruit haalde hij 1 punt door van ons nieuwe lid Harry Jansen te winnen.

Tenslotte Jan Bruinsma, René van Es en Harrie Jansen. Jan begon in ronde 2 direct van Victor Hooftman te winnen en de stoppen sloegen meteen door. Helaas bij Jan ook. Na dit fraaie resultaat hield Jan de nul in de daarop volgende zes ronden om onverwacht weer toe te slaan tegen René. Van Es begon explosief met een overwinning op Frits Steenbergen. Daar schrok hij zo van dat ook hij de nul handhaafde in de vijf volgende ronden. René doet veel aan partij-analyse en dat moet op den duur punten gaan opleveren. Harrie is per 19 september in ronde drie mee gaan spelen en wist in ronde acht zijn eerste halfje te pakken. Juist ja, tegen René.

Alle uitslagen en de stand na de negende ronde zijn te vinden op de uitslagenpagina van de voorronde van de interne competitie.

Jaap van Meerkerk