Hakken en zagen in ronde 12

Maandag 21 november. Ronde 12 al weer. Het is dringen aan de top. En die top is breder dan ooit tevoren. En het is trouwens ook dringen in de middenmoot. En onderaan!

Dat is het mooie bij Erasmus, maar liefst 23 partijen in de interne competitie. Is er ergens in de Rotterdamse regio zo’n bloeiende interne competitie?

En het wordt alleen maar beter! Ook deze week mochten wij weer een nieuw aspirant lid verwelkomen! Kees Koppenaal, een oude bekende uit de tijd van NRSG Wilhelm Steinitz, kwam voor het eerst kijken bij Erasmus!

En hij was een tijdje weg geweest uit de schaakarena, maar liet meteen zien het spelletje nog prima te begrijpen. Koppenaal kreeg een stevige aanval tegen de witte koning van Harrie Jansen op de damevleugel. De stukken gingen naar de goede velden, maar Jansen verdedigde zich secuur. Wel ten koste van een paar pionnetjes. Dat voordeel werd netjes over de eindstreep gebracht door Koppenaal! Een mooi debuut!

En dan naar de top. Paul Wilhelm speelde op het eerste bord tegen Pieter Sturm. Wilhelm offerde een stuk voor de koningsaanval. Ik zag zelf niet direct hoe het tot winst zou gaan leiden. Sturm wist de koningsaanval tot stand te brengen, maar inmiddels had Wilhelm wel drie pionnen voor het stuk bij elkaar gesprokkeld. Dat was voldoende voor remise. Wilhelm is duidelijk de man in vorm op dit moment!

Op het tweede bord speelden Bernhard Ruimschoot en Murdoch Mac Lean een heerlijke partij. Al direct vanuit de opening werd duidelijk dat het geen rustige manoeuvreerpartij zou gaan worden. Geen van beide hadden gerokeerd en direct op elkaars koning af! Mac Lean kreeg heel mooi voordeel en combineerde zich dwars door de stelling van Ruimschoot heen. Een mooie overwinning!

Op bord 3 maakten Leo de Jager en Pim Kleinjan optimaal gebruik van de avond, zij waren als laatste nog bezig. In het verre eindspel had De Jager een loper en 3 pionnen tegen een toren voor Kleinjan. Remise was het uiteindelijke resultaat.

In de analyse achteraf werd er nog een hele mooie winstweg voor De Jager gevonden, maar ja, die moet je ook maar zien te vinden in tijdnood.

Uw verslaggever (Frank van Zutphen) speelde op bord 4 tegen Cander Flanders. Flanders offerde een stuk voor de koningsaanval en dat kon natuurlijk niet geweigerd worden! De aanval was erg gevaarlijk en secuur verdedigen was een absolute must. Iets wat te veel gevraagd was in tijdnood en na een foutje van Van Zutphen combineerde Flanders op brute wijze door de stelling heen. Een knappe overwinning!

In de middenmoot waren er in deze ronde veel remises te zien. Dat had er vermoedelijk ook mee te maken dat veel spelers van gelijke sterkte tegen elkaar speelden.

En vanzelfsprekend waren er deze ronde ook weer een paar mooie verrassingen te zien! Zo won Carel Keller heel knap van Henry Pijpers. Zo halverwege de avond keek ik naar de stelling en zag ik dat de stukken van Keller allemaal op mooie velden stonden. Hoe het vervolg is gegaan is mij niet helemaal bekend, maar een fraaie overwinning van Keller!

Een paar bordjes lager kwam een opgeluchte René van Es halverwege de avond naar me toe: “Peter (de Boer) is net vergeten om met mat te zetten, ik leef nog!” of woorden van die strekking;-) Maar De Boer is niet voor één gat te vangen! Niet heel veel later, was er toch de euforie bij De Boer toen hij Van Es toch mat kon zetten!

Ook de partij tussen Coen van Vlijmen en Vincent Smol was een pareltje. Van Vlijmen stond goed en twee pionnen voor, maar toen hij het niet helemaal goed speelde kreeg Smol een heerlijke koningsaanval. Zo’n stelling om bij te blijven kijken. Hoe het af te maken? Of er een mooi mat te vinden? Smol gokte niet, speelde een rustige en zekere winstvariant en maakte het op een fraaie manier af. Een mooie overwinning!

Alle uitslagen en de stand na de twaalfde ronde zijn te vinden op de uitslagenpagina van de voorronde van de interne competitie.