Knappe overwinning tegen de kampioen

Zaterdag 20 april stond in de negende en laatste ronde van de KNSB-competitie de derby tegen onze schaakburen RSR Ivoren Toren 1 op het programma.

RSR Ivoren Toren was één ronde voor het einde met alleen maar overwinningen al heel knap kampioen geworden met een team bestaande uit sterke ervaren spelers aangevuld met veel jeugdtalenten. En het eerste van Erasmus stond een ronde voor het einde op een goede vierde plaats. Het ging dus vooral om de eer!

Het eerste resultaat werd bereikt door Pieter Sturm (wit, bord 6) tegen Nathanaël Spaan, veelvoudig winnaar van ons Watertorentoernooi. In een gesloten stelling was het voor beide spelers lastig om zwaktes bij de tegenstander te vinden en al relatief vroeg werd de vrede getekend: ½-½.

Wim Westerveld (wit, bord 4) won na een lange combinatie een pionnetje, maar daar stond wel tegenover dat zijn tegenstander heel veel activiteit terug kreeg. Wim moest het secuur spelen, maar dat ging hem goed af. De pion extra gaf echter onvoldoende voordeel en ook hier werd tot remise besloten: 1-1.

Leo Verhoeven speelde met wit aan bord 8 tegen het jeugdtalent Joaquin Aarts. Leo probeerde het op de damevleugel, maar kreeg een snelle en gevaarlijke koningsaanval over zich heen die niet meer te stoppen was. En zo stonden we met 1-2 achter.

Marvin Dekker speelde aan bord 5 (zwart) een heerlijke partij tegen Homayoun Mohtaat. Een snelle doorstoot van de e-pion naar e3 zorgde voor een gemankeerde verdediging met een koning die in het midden bleef staan. Op een goed moment leek Homayoun het weer onder controle te hebben, maar toen hij te lang aan een pionnetje bleef hangen kon Marvin de partij naar zich toe trekken. En zo stond het weer met 2-2 gelijk.

Invaller Jeroen Landsheer kreeg een zeer gevaarlijke aanval over zich heen en ik gaf eigenlijk nog maar heel weinig voor zijn stelling, maar zijn tegenstander miste verschillende kansen om de overwinning binnen te halen. En als je de kansen niet maakt, dan gaat de tegenstander ermee heen. Jeroen greep zijn kans wel toen hij een toren kon winnen en zo stonden we plotseling met 3-2 voor!

Zelf speelde ik met zwart aan bord 3 tegen de sterke Joost van Rosmalen. Eigenlijk werd de hele partij de remisemarge niet overschreden. Toen Joost met een paard mijn stelling binnenkwam kon ik dat paard vangen (zonder hem overigens te winnen) met mijn toren en koning. Verder was de stelling erg gesloten en kon ik voorkomen dat wit een doorbraak in mijn stelling kon forceren. Na 75 zetten werd de vrede getekend. En zo stonden we met 3½-2½ voor.

Olivier Vrolijk speelde een sterke partij met wit aan bord 2 tegen het jeugdtalent Dylan Achutan. Olivier kreeg twee lichte stukken tegen een toren met beiden nog een aantal pionnen. Het werd in het eindspel nog spannend toen Dylan zijn toren offerde voor de loper en er een eindspel ontstond met een paard en pion voor Olivier en een a- en een g-pion voor Dylan. Olivier speelde dit zorgvuldig uit en wist zo de winst naar zich toe te trekken! 4½-2½ en de matchpunten bleven in Hillegersberg!

Als laatste was Gert Timmerman nog bezig aan bord 1. Zijn tegenstander Mees van Batenburg maakte het Gert erg lastig in een dubbeltoreneindspel met paard en een aantal pluspionnen voor Mees. Prachtig om te zien hoe Gert in een razend ingewikkelde stelling steeds de juiste zetten wist te vinden en op een dynamische manier de weg naar remise wist te vinden. En zo stond er een eindstand van 5-3 voor ons op het scorebord!

Een fraaie afsluiting van een heel sterk seizoen, waarin wij op een knappe vierde plaats zijn geëindigd. Mooi om te zien dat nagenoeg  alle teamleden een TPR boven hun eigen rating scoorden. En ook veel dank voor onze vaste invallers Henk van der Velden en Pieter Sturm die meer dan de helft van de wedstrijden meespeelden.

Kijk hier voor het verslag ‘Voetbal is oorlog. Schaken is net voetbal.’ op de website van RSR Ivoren Toren. Of kijk hier nog eens terug voor alle uitslagen en de eindstand in klasse 3F van de KNSB-competitie.

Frank van Zutphen